Van angst naar verzet / De la peur à la résistance

Van angst naar verzet

Angst  

Afgelopen dagen werd het straatbeeld door angst bepaald. Angst na de aanslagen in Parijs, zeker, maar ook angst voor de ongeziene maatregelen die sinds 13 november werden genomen. Het hoofdstedelijk gewest Brussel is de facto onder staat van beleg gesteld, terwijl de rest van het land zich de facto in een noodtoestand bevindt.  

We kunnen niet anders dan de efficiëntie van deze maatregelen in vraag te stellen, en te wijzen op de contradicties: de scholen en metrostations werden gesloten, een ongehoord aantal culturele, maar ook politieke evenementen, werd geannuleerd of verboden. Legervoertuigen en honderden militairen namen onze straten in.  

Verder moeten we vooral kalm blijven... Intussen blijft bijvoorbeeld de kerncentrale van Tihange zonder extra bescherming. Niveau 4 van de terrorismedreiging dat al deze extreme maatregelen moet verantwoorden, bleef behouden, maar scholen, metro, enz. gaan progressief terug open. Welke samenhang is in dit alles te vinden? Welke democratische controle is er op al deze beslissingen?  

Armoede doodt ook  

Op enkele dagen tijd vond de regering Michel 400 miljoen euro voor deze veiligheidsbocht. De regering belooft een ganse reeks repressieve maatregelen (nachtelijke huiszoekingen, administratieve aanhouding van 24 naar 72 uren, automatische gevangenisstraf voor jongeren die uit Syrië terugkeren, enz.). Geld dat er niet was voor openbare diensten en de armen komt nu bij toverslag tevoorschijn. Een rampzalige keuze. Met deze 400 miljoen euro kan men onder meer de veel te lage levensminima die de OCMW’s aan 100 000 mensen uitkeren met de helft verhogen.  

Democratische rechten vertrappeld  

De gevolgen van deze uitzonderingstoestand lieten niet op zich wachten. Intussen gebeurden al heel wat “accidenten”: een student werd in Shopping Center Wijnegem tegen de grond geworpen met 2 geweren op het hoofd gericht, in het erg gestigmatiseerde Molenbeek gebeurde iets soortgelijks. Bij iemand anders werden dan weer om 5 uur in de ochtend ramen en deuren ingeslagen door de politie tijdens een huiszoeking op een verkeerd adres.   In volksbuurten met een sterke aanwezigheid van moslims grijpt de angst om zich heen.          

We zien ook hoe burgemeesters, inbegrepen van PS of SP.A, de terrorismedreiging aangrijpen om manifestaties of publieke debatten te verbieden. Een debatavond in Sint-Gillis over Syrië,  samenkomsten in Molenbeek, Brussel en Merchtem voor solidariteit en tegen haat, de Klimaatmars in Brussel en Oostende. Zelfs het uitdelen van warme maaltijden aan daklozen in de stations werd verboden. Intussen vraagt Minister van Binnenlandse Zaken Jambon (N-VA) alle sociale bewegingen, de vakbonden op kop, om hun acties op te schorten.  

Verzet  

Wij weigeren nog langer in angst te leven. Wij zeggen neen tegen de autoritaire staat die we onder onze ogen geboren zien worden. Wij aanvaarden niet dat niet-verkozen organen als het OCAD of de Nationale Veiligheidsraad het land leiden. Wij zeggen neen tegen een oorlog die in onze naam wordt gevoerd, en die enkel voor meer doden, voor meer barbarij zal zorgen.  

Wij roepen de sociale en politieke oppositie tegen deze regering op om opnieuw op straat te komen. Om te tonen dat we niet ophouden te leven en op te komen voor een betere wereld. Dat we niet aanvaarden verdrukt te worden “voor onze veiligheid”.  

Onze beste wapens zijn onze solidariteit en zelforganisatie. We willen zelf beslissen over wat goed is voor onze levens, onze veiligheid, onze planeet. Samen met onze vrienden en vriendinnen in Frankrijk en andere landen zoals Spanje wijzen we het autoritarisme, de oorlog, het racisme en het verbod om te manifesteren af. Net zoals het gemeenschappelijk vakbondsfront in Henegouwen deed, toen ze haar stakingsdag op 23 november behield.  

We roepen de bevolking op haar ogen te openen en tot burgerlijke ongehoorzaamheid over te gaan. De geschiedenis werd nooit gemaakt door wie vooraf toestemming vroeg.  

Wij weigeren nog langer angst te hebben. Wij komen op tegen het terrorisme van IS, maar verafschuwen evenzeer de ondemocratische veiligheidspolitiek die onze regeringen ons oplegt in naam van de strijd tegen het terrorisme.

 

De la peur à la résistance -Urgence démocratique!

Ces derniers jours la peur a envahi les rues. La peur après le choc des attentats, bien sûr, mais aussi la peur devant les mesures inouïes prises depuis le 13 novembre. Bruxelles, région-capitale du pays, a été mise en Etat de siège de fait, tandis que le reste du pays s’est retrouvé dans un Etat d’urgence de fait. 

On ne peut s’empêcher de remettre en question l’efficacité de ces mesures, et d’en soulever les contradictions : les écoles, le métro, ont été fermés ; une quantité incroyable d’évènements culturels, mais aussi politiques, ont été annulés ou interdits et des camions blindés ainsi que des centaines de soldats ont pris possession des rues. 

A côté de ça, il faudrait rester calme, et la centrale nucléaire de Tihange par exemple est restée sans protection. De même, le fameux niveau 4, supposé justifier ces mesures extrêmes, a été maintenu alors que progressivement les écoles, le métro, etc. rouvraient leur portes. Quelle cohérence dans tout ça ? Quel contrôle démocratique sur ces décisions ?

La pauvreté aussi tue 

En quelques jours, le gouvernement Michel a trouvé 400 millions pour le virage sécuritaire et promet des mesures d’Etat de choc (perquisitions de nuit, détention administrative de 3 jours, prison automatique pour les jeunes de retour de Syrie, etc.). L’argent qui n’existait pas pour les services publics et les pauvres apparaît comme par magie. C'est un choix désastreux. Avec ces 400 millions d'euros, on pourrait, entre autres, augmenter de 50% le revenu d'intégration sociale versé à 100.000 personnes par les CPAS.

Démocratie piétinée

Les conséquences de cet Etat d’exception ne se sont pas fait attendre. Les bavures se multiplient contre des présumés coupables, l’un étudiant à Anvers mis à terre au Quick avec deux fusils pointés sur sa tête, l’autre dans la très stigmatisée Molenbeek, un troisième qui voit la police débarquer chez lui en brisant portes et fenêtres à 5 heures du matin… 

La peur gagne les quartiers populaires avec une forte présence musulmane. Nous voyons comment des bourgmestres, y compris du PS ou SP.a, tirent prétexte de l’alerte antiterroriste pour interdire de nombreuses manifestations ou débats publics, à Saint-Gilles sur la Syrie, à Molenbeek pour la solidarité et contre les divisions, à Bruxelles-ville et Ostende pour la justice climatique. Même la livraison de repas chauds aux sans-abris dans les gares est interdite ! Pendant ce temps, l’ensemble des mouvements sociaux, syndicats en tête, sont priés d’obtempérer par le ministre de l’Intérieur N-VA, Jan Jambon, et le MR dépose une proposition de loi visant à interdire les piquets de grève. 

Résistance! 

Nous refusons de continuer à laisser la peur nous diriger. Nous refusons l’Etat autoritaire qui est en train d’être mis en place sous nos yeux. Nous refusons que des organes non-élus comme l’OCAM et le Conseil de sécurité National (Nationale Veiligheidsraad) dirigent le pays. Nous voulons que toute la clarté soit faite, y compris par une commission parlementaire d’enquête, sur la façon dont un climat de peur a pu être créé délibérément. Nous refusons aussi une guerre

qu’on prétend commettre en notre nom, et qui ne fera qu’ajouter des morts aux morts, de la barbarie à la barbarie. 

Nous appelons l’opposition sociale et politique à ce gouvernement à marcher dans les rues et à montrer que non, nous n’arrêterons pas de vivre et de lutter pour un monde meilleur, et que nous n’accepterons pas d’être bâillonnés et réprimés « pour notre sécurité ». 

Nos meilleures armes pour résister sont la solidarité et l’auto-organisation, pour décider de nos vies, de ce qui est bon pour notre sécurité, pour la planète. Avec nos ami.e.s en France et dans d’autres pays comme l’Espagne qui refusent l’autoritarisme, la guerre, le racisme et les interdictions de manifester, à l’instar du front commun syndical du Hainaut qui a maintenu sa grève le 23 novembre, nous appelons la population à ouvrir les yeux et à désobéir. L’histoire n’a jamais été faite par ceux qui demandent la permission. 

Nous refusons de continuer à laisser la peur nous diriger. Nous abominons le terrorisme de Daesh, mais nous lutterons contre la politique sécuritaire et liberticide que nos gouvernements veulent imposer au nom de la lutte contre les terroristes, et qui fait le jeu de ceux-ci.

 

Eerste ondertekenaars / Premiers signataires (27-11-2015)

Daniel Piron, voormalige gewestelijke secretaris ABVV, Charleroi Daniel Richard, gewestelijk secretaris ABVV Verviers, Sfia Bouarfa, gewezen parlementslid, Paul Van Aelst, ondervoorzitter ACOD Spoor Mechelen, Ghislain Barra, secretaris ACOD-LRB Mechelen, Danny Absillis, secretaris Algemene Centrale - ABVV, Bruno De Wit, bestuurslid BBTK Mechelen, Isabelle Wanschoor, secretaris CNE Henegouwen, Irène Pêtre, oud-secretaris CNE, Josy Dubié, ere-senator, Corinne Gobin, politologe ULB, Isabelle Stengers, ULB, Thomas Weyts, woordvoerder SAP-Socialistische Arbeiderspartij, Paulo Charruadas, onderzoeker, historicus, Ludo De Brabander, Vrede, Felipe Van Keirsbilck, secretaris CNE Brussel, Herman Michiel, redacteur Ander Europa, David Baele, syndicaal vormingswerker, actief in vzw 't Uilekot en Ander Europa, Flor Vandekerckhove, blogger, De Laatste Vuurtorenwachter, Marco Schmitt, co-voorzitter Inter-Environnement Bruxelles, Christian Panier, oud-rechter en leraar, Leen Van Aken, Groen, Rafik Khalfaoui, internationalistisch miltant, lid LCR-SAP, Chloé Deligne, historica, ULB-FNRS, Thibault Jacobs, doctorant Geschiedenis, ULB, Alexis Zimmer, Coraline Grandin, regisseuse / dramaturge, Anne Dubreucq, Professor geographie ULB, Maître-assistant HEFF, Giulia Mensitieri, Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales, Evie Embrechts, feministe, Christine Pagnoulle, gepensioneerd medewerkster Université de Liège, voorzitser ATTAC Liège, Fanchon Deligne, Grégoire Wallenborn, Anne Lévy-Morelle, Vincent Godderis, militant ACOD De Lijn, Daniel Tanuro, ecosocialist, activist Klimaat en Sociale Rechtvaardigheid, Jean-Claude Vannieuwenhuyze, bediende  ACV, Aristide Bianchi, Fredy Mathieu, voormalig gewestelijk secretaris ABVV Mon,s Daniel Liebmann, Irene Zeilinger, Ananda Kohlbrenner, onderzoekster INNOVIRIS - Prospective Research for Brussels (PRFB), doctorante Département d'Histoire  Faculté de Philosophie et Sciences Sociales, Henri Wajnblum, Gregory Cremmery, Antoine Thioux, Peter Terryn, Solidarity for All, Johan De Nys, Vlaams-Socialistische Beweging, Ewout van den Berg, Internationale Socialisten (NL), Sarah Wagemans, Solidarity for All, Eric Toussaint, woordvoerder CADTM


OF

Uw e-mailadres zal niet op onze site worden gepubliceerd. De auteur van de petitie zal echter alle informatie te zien krijgen die u op dit formulier noteert.

Je ontvangt een e-mail met een link om je ondertekening te bevestigen. Controleer alstublieft uw mailbox (en spambox).
Facebook